$UST

ตอน $LUNA และ $UST กำลังเฟื่องฟู หลายคนคงเห็นภาพการเติบโตแบบก้าวกระโดดและความเชื่อมั่นที่หลั่งไหลเข้ามา โดยเฉพาะจากคนดังในวงการ DeFi ที่ออกมารับรองถึง "ความยั่งยืน" ของกลไกนี้ ในช่วงนั้น ผมเองก็เป็นหนึ่งในคนที่มองข้ามสัญญาณเตือนบางอย่างไป ด้วยความเชื่อในทีมงานและแรงสนับสนุนจากชุมชนขนาดใหญ่ คิดว่าระบบของเขาคงแข็งแกร่งพอจะรับมือได้ทุกสถานการณ์ การละเลยที่จะตั้งคำถามและวิเคราะห์เชิงลึกเกี่ยวกับความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่ คือความผิดพลาดที่ทำให้บทเรียนครั้งนั้นราคาแพง ผมประเมินความเปราะบางของ Stablecoin แบบ Algorithmic ต่ำไป และหลงเชื่อใน narratives มากกว่าหลักการพื้นฐานทางเศรษฐศาสตร์และการเงิน.

Watching $UST at 41.6006, I'm starting to think there's a ~60% chance we see a more significant pullback towards the 40.00-40.50 range by month-end, especially if we don't get some solid positive news flow from major AI players this week. It feels like a lot of current pricing is baked in on future adoption, and any hiccup could trigger profit-taking.

Been thinking a lot about the Dollar-Cost Averaging debate recently, especially with how range-bound many assets seem to be. On one hand, the premise of DCA is solid – smooth out your entry, remove emotion, avoid trying to time the market perfectly. But when you're looking at something like $LDO, which has been hovering between, say, $0.30 and $0.33 for a bit, or even $UST bouncing in its own tight channel, is DCA genuinely adding value? If the asset is essentially moving sideways, aren't you just buying near the top of the range as often as the bottom?

I get the long-term play for growth assets, but in these choppier conditions, it almost feels like DCA is just a more disciplined way to 'buy the dip' without actually waiting for a clear dip. Or perhaps it's just a less effective strategy when the dips aren't deep? I'm genuinely curious if others find themselves adjusting their DCA cadence or even pausing when an asset isn't trending strongly. Or is the whole point that you don't adjust, no matter what? Push back on this, I'm trying to get my head around it.