การล่อลวงของการถัวเฉลี่ยขาลงในวิทยานิพนธ์ที่ผิดพลาด

คิดว่าจะแบ่งปันบทเรียนที่เพิ่งได้รับเตือนอีกครั้ง ซึ่งผมคิดว่าได้ซึมซับไปหมดแล้ว ผมอยู่ในสถานะหนึ่ง ไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่มีขนาดที่เหมาะสมกับชื่อที่ผมชอบสำหรับการฟื้นตัวในระยะยาว การเข้าซื้อครั้งแรกก็ดี แต่บรรยากาศของตลาดเปลี่ยนไปอย่างมากในทางตรงกันข้ามกับภาคส่วนนั้น แทนที่จะเคารพจุดหยุดขาดทุนเริ่มต้นของผม ซึ่งตั้งไว้ตามระดับทางเทคนิคที่เฉพาะเจาะจงและการประเมินปัจจัยพื้นฐานใหม่ ผมกลับเริ่มถัวเฉลี่ยขาลง

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวบริษัทเอง แต่เป็น วิทยานิพนธ์ สำหรับการเข้าซื้อของผมที่ถูกทำให้เป็นโมฆะ การตั้งค่าที่ผมกำลังมองหา ตัวเร่งปฏิกิริยา มันไม่ได้เป็นไปตามที่คาดไว้ ผมบอกตัวเองว่าผมกำลังได้ราคาที่ดีขึ้น แต่สิ่งที่ผมกำลังทำจริงๆ คือการทุ่มเงินที่ดีลงไปกับสิ่งที่ไม่ดี พยายามทำให้การตัดสินใจที่ผิดพลาดตั้งแต่แรกถูกต้อง มันกินเงินทุนไปมากกว่าที่ควรจะเป็น และที่สำคัญกว่านั้นคือ มันผูกเงินทุนนั้นไว้ในช่วงเวลาที่โอกาสอื่นๆ ที่เป็นไปได้มากกว่าปรากฏขึ้นมา ในที่สุดก็ต้องตัดขาดทุนในจำนวนที่มากกว่าที่จำเป็น บทเรียนอีกครั้งคือ การถัวเฉลี่ยขาลงจะสมเหตุสมผลก็ต่อเมื่อ วิทยานิพนธ์เดิมยังคงอยู่ และตลาดกำลังให้จุดเข้าที่ดีขึ้น ไม่ใช่เมื่อคุณแค่หวังที่จะลดต้นทุนเฉลี่ยของคุณในแนวคิดที่ผิดพลาดโดยพื้นฐาน บางครั้งตลาดก็แค่บอกคุณว่าคุณคิดผิด และการเคลื่อนไหวที่ดีที่สุดคือการรับฟัง