กับดักของการไล่ล่าผลตอบแทนในพันธบัตรสกุลเงินท้องถิ่นของละตินอเมริกา

ผมอยากจะแชร์บทเรียนจากเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาที่ยังคงเจ็บปวดอยู่บ้าง เกี่ยวกับพันธบัตรสกุลเงินท้องถิ่นในละตินอเมริกา มันเป็นช่วงปลายปี 2017 ต้นปี 2018 ผลตอบแทนจากพันธบัตรรัฐบาลท้องถิ่นในประเทศอย่างบราซิล ($BRL) และเม็กซิโก ($MXN) ดูน่าสนใจอย่างเหลือเชื่อบนกระดาษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับข้อเสนอในตลาดพัฒนาแล้ว ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย (carry) มีนัยสำคัญ และฉันทามติดูเหมือนว่าความผันผวนของสกุลเงินตลาดเกิดใหม่ที่เลวร้ายที่สุดได้ผ่านพ้นไปแล้ว ความเชื่อมั่นของผมสูงขึ้นจากสิ่งที่รู้สึกเหมือนเป็นภาพรวมทางการคลังที่ดีขึ้นและสภาพแวดล้อมทั่วโลกที่เปิดรับความเสี่ยงโดยทั่วไป

สิ่งที่ผมมองข้ามไป หรืออาจจะประเมินต่ำไป คือความเปราะบางของภาพ 'ที่ดีขึ้น' นั้นและความผันผวนโดยธรรมชาติที่ยังคงมีอยู่ในตลาดเหล่านี้ ผมเพิ่มขนาดการลงทุนอย่างดุดันเกินกว่าที่ควรจะเป็น ถูกล่อลวงด้วยการจ่ายคูปองที่น่าดึงดูดใจ ย้อนกลับไปในปี 2018 เฟดเริ่มวงจรการขึ้นอัตราดอกเบี้ยอย่างรุนแรงมากขึ้น วาทศิลป์สงครามการค้าทวีความรุนแรงขึ้น และทันใดนั้น การค้าแบบ 'ปลอดภัย' ที่มีส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยก็กลายเป็นการถือครองระยะยาวที่ไม่สบายใจอย่างมาก USD แข็งค่าขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ นำไปสู่การอ่อนค่าของสกุลเงินอย่างมากเมื่อเทียบกับ $BRL และ $MXN ซึ่งกัดกร่อนข้อได้เปรียบด้านผลตอบแทนทั้งหมด สิ่งที่ดูเหมือนเป็นกระแสรายได้ที่มั่นคงกลับกลายเป็นการขาดทุนอย่างมีนัยสำคัญเมื่อแปลงกลับเป็นสกุลเงินหลัก มันเป็นเครื่องเตือนใจที่ชัดเจนว่าส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย (carry) แม้จะน่าดึงดูดใจ แต่ก็สามารถกลายเป็นภาระได้อย่างรวดเร็วหากไม่มีการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อประเภทสินทรัพย์อ้างอิงอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจมหภาคทั่วโลกและความแข็งแกร่งของ USD บทเรียนสำหรับผมคือ: เคารพความเสี่ยงด้านสกุลเงินในหนี้ตลาดเกิดใหม่ท้องถิ่นเสมอ ไม่ว่าผลตอบแทนที่พาดหัวข่าวจะดูน่าสนใจเพียงใด และปรับขนาดตำแหน่งให้เหมาะสมกับความเสี่ยงหางเสมอ