ผลตอบแทนที่ลดลงจากการเทรดโดยใช้ตัวบ่งชี้

ช่วงนี้ผมครุ่นคิดถึงปริมาณการพูดคุยเกี่ยวกับตัวเลขเศรษฐกิจใหม่ๆ ที่ออกมา โดยเฉพาะในห้องนี้ CPI, NFP, GDP อะไรก็ตามแต่ – ความคาดหวัง, ปฏิกิริยาตอบสนองทันที, การแย่งกันตีความว่ามัน 'หมายความว่าอย่างไรจริงๆ' สำหรับอัตราดอกเบี้ยและทุกสิ่งทุกอย่าง และในช่วงเวลาสั้นๆ มันก็ดูเหมือนจะสำคัญ มักจะสร้างความผันผวนที่ให้โอกาสระยะสั้นได้บ้าง แต่มีใครเริ่มรู้สึกบ้างไหมว่าประโยชน์ที่แท้จริงที่ได้จากตัวบ่งชี้เหล่านี้เริ่มเลือนลางลงเรื่อยๆ แทบจะเป็นภาพลวงตา?

ลองดูเรื่องราวเกี่ยวกับ $USLV วันนี้ที่ขึ้นเกือบ 2% หลังจากทรงตัวมาหลายวัน นั่นเป็นการเจาะลึกถึงกระแสเศรษฐกิจที่ละเอียดอ่อนที่เปิดเผยโดยตัวบ่งชี้จริงๆ หรือเป็นเพียงคลื่นเล็กๆ ในบ่อน้ำ? ลองเปรียบเทียบกับคู่สกุลเงินอย่าง $INR ที่ร่วงลงเกือบ 1% เมื่อวานนี้และยังคงดิ้นรนอยู่ที่ประมาณ 13.2 แม้ว่าข้อมูลเศรษฐกิจจะมีบทบาทแน่นอน แต่ความรู้สึกของผมคือ 'ผลกระทบ' จำนวนมากที่ถูกอ้างถึงตัวบ่งชี้มักจะเป็นเพียงการยืนยันแนวโน้มที่ Price Action ได้ส่งสัญญาณไปแล้ว หรือเป็นเหตุผลที่สะดวกสบายในการอธิบายย้อนหลังสำหรับการเคลื่อนไหวที่กำลังดำเนินอยู่ รู้สึกเหมือนเราพยายามที่จะทำให้ตลาดเข้ากับเรื่องราวทางเศรษฐกิจมหภาคมากขึ้นเรื่อยๆ แทนที่จะปล่อยให้ตลาดบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง ผมคิดผิดไปหรือเปล่า หรือคนอื่นๆ ก็รู้สึกว่า Price Action ล้วนๆ ควบคู่ไปกับการไหลของสภาพคล่องและไดนามิกของ Order Book อาจเป็นแนวทางที่น่าเชื่อถือกว่า แม้ว่าจะไม่เน้นเรื่องราวมากนัก มากกว่าการหมกมุ่นอยู่กับว่าตัวเลขล่าสุดสูงหรือต่ำกว่า 'ที่คาดไว้' 0.1%? โต้แย้งมาได้เลย ผมสนใจที่จะฟังข้อโต้แย้งจริงๆ