การใช้ตัวบ่งชี้จำนวนมากกำลังกลายเป็นไม้เท้าค้ำยันสำหรับหลายๆ คนในตลาดหุ้นสหรัฐฯ หรือไม่?

ช่วงนี้ผมเฝ้าดูชาร์ตเยอะมาก โดยเฉพาะในกลุ่มหุ้นขนาดกลาง และมีบางอย่างที่คอยกวนใจผมอยู่เสมอ รู้สึกเหมือนว่าผู้เข้าร่วมตลาดจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะมือใหม่ กำลังพึ่งพาตัวบ่งชี้จำนวนมาก – MACD, RSI, Bollinger Bands และอื่นๆ อีกมากมาย – จนเกือบจะมองข้ามการเคลื่อนไหวของราคาที่แท้จริงไปเลย เมื่อวานผมเห็นคนพยายามอธิบายการเคลื่อนไหวของ $TOP (ปัจจุบัน +5.86% ที่ 11.29 จากจุดต่ำสุดระหว่างวันที่ 10.61) โดยอ้างอิงจากการตัดกันของออสซิลเลเตอร์ที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก โดยไม่สนใจข่าวที่เป็นตัวกระตุ้นซึ่งค่อนข้างชัดเจนเลย

ผมไม่ได้บอกว่าตัวบ่งชี้ไม่มีประโยชน์เลย มันสามารถให้บริบทได้แน่นอน แต่เมื่อมันเริ่มกำหนดทุกการตัดสินใจ โดยที่ไม่ได้เข้าใจปริมาณการซื้อขาย โครงสร้างแท่งเทียน หรือแม้แต่แนวรับ/แนวต้านพื้นฐานจริงๆ มันรู้สึกเหมือนเรากำลังหลงทางจากภาษาที่แท้จริงของตลาด มันทำให้ผมนึกถึงช่วงแรกๆ ของคริปโต ที่ตัวบ่งชี้ที่ซับซ้อนมักถูกนำเสนอว่าเป็นจอกศักดิ์สิทธิ์ ลองดูอย่าง $CRV ที่ขึ้น 6.23% วันนี้ที่ 0.226 – การเคลื่อนไหวของมันเข้าใจได้ดีที่สุดผ่านการตัดกันของตัวบ่งชี้ หรือโดยการดู Order Flow และรูปแบบการสะสมล่าสุด? ผมขอโต้แย้งว่าอย่างหลังน่าจะดีกว่า บางทีอาจเป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวของผม แต่ผมรู้สึกว่าการวิเคราะห์ Price Action ที่สะอาดตา เสริมด้วยปัจจัยมหภาคและข่าว ยังคงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด มาโน้มน้าวผมให้คิดต่างสิ