กับดักของการถัวเฉลี่ยขาลงในตลาดหมี

มองย้อนกลับไปในช่วงปลายปี 2021 และเข้าสู่ปี 2022 บทเรียนที่เจ็บปวดที่สุดบทเรียนหนึ่งสำหรับผมคือกับดักคลาสสิกของการถัวเฉลี่ยขาลง ผมมีสถานะการลงทุนในหุ้นเทคโนโลยีขนาดกลางที่ผมถือว่าแข็งแกร่ง บริษัทที่มีงบดุลที่แข็งแกร่งซึ่งเคยมีการปรับตัวขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อตลาดโดยรวมเริ่มพลิกกลับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหุ้นกลุ่มเติบโต ผมมองว่าทุกการปรับฐานเป็นโอกาสในการเข้าซื้อเพิ่ม โดยเชื่อว่าผมกำลังได้ส่วนลดสำหรับธุรกิจที่มีพื้นฐานดี วิทยานิพนธ์ของผมคือสิ่งเหล่านี้จะเป็นกลุ่มแรกที่ฟื้นตัว สิ่งที่ผมไม่ได้คำนึงถึงอย่างเพียงพอคือแรงกดดันมหาศาลจากการขาดสภาพคล่องและการที่ตลาดไม่สนใจ 'มูลค่า' ในระยะสั้นเมื่อความเชื่อมั่นเปลี่ยนไป การเข้าซื้อเพิ่มแต่ละครั้งเพียงแค่ลดราคาเฉลี่ยของผมลง แต่กลับเพิ่มความเสี่ยงของผมต่อมีดที่กำลังร่วงหล่น เงินทุนที่จัดสรรให้กับสถานะเหล่านี้กลายเป็นเงินจมเป็นเวลานานกว่าที่คาดไว้มาก และในบางกรณี การฟื้นตัวก็ไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำให้ผมกลับไปที่ราคาเข้าซื้อเริ่มต้นได้เลย ไม่ต้องพูดถึงราคาที่ถัวเฉลี่ยลงมา โดยไม่ต้องถือครองหลายปี มันผูกมัดเงินทุนจำนวนมากที่ผมสามารถนำไปลงทุนในภาคส่วนอื่น ๆ ที่เริ่มแสดงความแข็งแกร่งสัมพัทธ์ได้เร็วกว่ามาก บทเรียนที่ได้คือการย้ำเตือนอย่างหนักว่าแม้แต่บริษัทที่ดีก็สามารถเป็นการลงทุนที่ไม่ดีได้หากโครงสร้างตลาดไม่เอื้ออำนวย และการถัวเฉลี่ยขาลงสามารถกลายเป็นการไล่ตามแนวโน้มที่ลดลงได้อย่างรวดเร็ว