เกี่ยวกับการลดขนาดสถานะเทียบกับการปล่อยให้ผู้ชนะวิ่งต่อไป - เป็นอุปสรรคทางจิตใจหรือไม่?

เอาล่ะ ผมกำลังต่อสู้กับบางสิ่งบางอย่างที่ผมแน่ใจว่าพวกคุณหลายคนที่มีประสบการณ์คงจะเข้าใจดีอยู่แล้ว แต่มันกำลังรบกวนจิตใจผมมากในช่วงนี้ ผมได้อ่านคำแนะนำทั้งหมดแล้ว: 'ปล่อยให้ผู้ชนะวิ่งต่อไป', 'ตัดขาดทุนให้สั้น', ทั้งหมดนั้น และในเชิงแนวคิด ผมเข้าใจมัน แต่ในทางปฏิบัติ ผมกลับพบว่าตัวเองอยู่ในวงจรที่แปลกประหลาด

สมมติว่าผมมีสถานะที่ดีอยู่ เช่น $SPX futures และมันทำกำไรได้ดีพอสมควร เป้าหมายเริ่มต้นของผมยังอยู่ไกลออกไปอีกหน่อย แต่แล้วผมก็เริ่มเห็นการปรับฐานเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่ความผันผวนปกติของตลาด และเสียงเล็กๆ ในหัวของผม เสียงที่น่าจะเรียนจบจากโรงเรียนธุรกิจ ตะโกนว่า "ถอนทุนออกไปบ้าง! รักษาผลกำไรไว้! อย่าปล่อยให้ผู้ชนะกลายเป็นผู้แพ้!" ดังนั้นผมจึงลดขนาดสถานะลง โดยปกติแล้วจะอยู่ที่ระดับที่ไม่แน่นอน และบ่อยครั้งที่ตลาดก็ไปถึงเป้าหมายเดิมของผม หรือแม้กระทั่งทะลุผ่านไป ผมเหลือเพียงเศษเสี้ยวของกำไรที่ผมควรจะได้ รู้สึกเหมือนคนโง่ที่เก็บเหรียญเล็กๆ น้อยๆ ในขณะที่มีเงินดอลลาร์ให้เก็บ

ในทางกลับกัน เมื่อสถานะของผมสวนทาง ผมก็เป็นคนดีที่ใช้ stop-loss ไม่ลังเลเลย แล้วทำไมการปล่อยให้ผู้ชนะได้หายใจมันถึงยากนัก? นี่เป็นเพียงอุปสรรคทางจิตใจทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับการหลีกเลี่ยงการขาดทุน แต่ในทางกลับกันหรือไม่? หรือผมกำลังพลาดความเข้าใจพื้นฐานบางอย่างว่าพวกคุณจัดการลดขนาดสถานะ โดยไม่ เสียสละศักยภาพในการทำกำไรที่มากขึ้นได้อย่างไร?