ความผิดพลาดครั้งใหญ่ครั้งแรกของผมในการจัดโครงสร้างนอกประเทศให้กับลูกค้า

ผมยังค่อนข้างใหม่กับการให้คำแนะนำเกี่ยวกับการจัดโครงสร้างนอกประเทศ และเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ผมได้ทำความผิดพลาดแบบมือใหม่ที่ทำให้ลูกค้าต้องปวดหัวโดยไม่จำเป็นและเสียค่าธรรมเนียมทางกฎหมายไปบ้าง ผมกำลังจัดโครงสร้างบริษัทโฮลดิ้งสำหรับธุรกิจอีคอมเมิร์ซที่ต้องการเพิ่มประสิทธิภาพด้านภาษีและทำให้การชำระเงินระหว่างประเทศง่ายขึ้น แผนคือการจัดตั้งบริษัทใน BVI เพื่อเป็นเจ้าของทรัพย์สินทางปัญญาและให้สิทธิ์การใช้งานกลับไปยังหน่วยงานปฏิบัติการในเขตอำนาจศาลที่มีภาษีสูงกว่า เป็นเรื่องปกติมาก หรืออย่างน้อยผมก็คิดอย่างนั้น

ความผิดพลาดคืออะไร? ผมไม่ได้คำนึงถึงความสัมพันธ์ทางการเงินที่มีอยู่ของลูกค้าและจุดยืนของธนาคารที่ ระมัดระวังอย่างมาก ของพวกเขาเกี่ยวกับเขตอำนาจศาลบางแห่ง แม้กระทั่งเพื่อวัตถุประสงค์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย เราได้จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว บริษัท BVI ได้รับการจัดตั้งขึ้น แต่เมื่อถึงเวลาเปิดบัญชีธนาคารของบริษัทสำหรับนิติบุคคล BVI ธนาคารหลักของลูกค้า (สถาบันยุโรปขนาดใหญ่แบบดั้งเดิม) ได้แจ้งธงแดงและอุปสรรคด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบมากมายจนกลายเป็นฝันร้าย พวกเขาเรียกร้องเอกสารมากเกินไป ตั้งคำถามเกี่ยวกับแหล่งที่มาของเงินซ้ำแล้วซ้ำเล่า และกระบวนการทั้งหมดก็ยืดเยื้อไปหลายเดือน ทำให้เสียเวลาและทรัพยากรอันมีค่าไป

เมื่อมองย้อนกลับไป ผมควรจะทำการตรวจสอบตัวเลือกธนาคารอย่างละเอียดถี่ถ้วนมากขึ้น ก่อน ที่จะจัดตั้งนิติบุคคล BVI ผมคิดว่าเนื่องจากโครงสร้างมีความมั่นคงและถูกต้องตามกฎหมาย การธนาคารก็จะเข้าที่เข้าทางได้เอง เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ มันเน้นย้ำว่าในพื้นที่นี้ กรอบกฎหมายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของปริศนาเท่านั้น การปฏิบัติจริงของการธนาคารและกฎระเบียบ AML/KYC ที่เข้มงวดขึ้นเรื่อยๆ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ ตอนนี้ ผมมักจะเริ่มต้นด้วยการเจาะลึกตัวเลือกธนาคารและความชอบในการธนาคารเฉพาะของลูกค้า ก่อน ที่จะแนะนำเขตอำนาจศาลด้วยซ้ำ บทเรียนที่ได้เรียนรู้ด้วยความยากลำบาก – อย่าสันนิษฐานอะไรเกี่ยวกับการธนาคารในการจัดตั้งนอกประเทศ