บทเรียนสำคัญครั้งแรกของผม: อันตรายของการ 'กลับมาเท่าทุน'

ผมเทรดหุ้นและฟอเร็กซ์มาประมาณห้าปีแล้ว ส่วนใหญ่เป็นการเทรดแบบใช้ดุลยพินิจ (discretionary) ทั้ง long/short ในกรอบเวลารายวัน หนึ่งในบทเรียนที่ยากที่สุดในช่วงแรกไม่ใช่เรื่องกลยุทธ์ แต่เป็นเรื่องจิตวิทยา: กับดักอันร้ายกาจของการพยายาม "กลับมาเท่าทุน" หลังจากขาดทุนจำนวนมาก ผมจำได้ว่ามีสัปดาห์ที่ยากลำบากเป็นพิเศษ ซึ่งผมขาดทุนจากการซื้อ $SPX puts หลายครั้ง แต่ละครั้งไม่ได้ร้ายแรงอะไร แต่เมื่อรวมกันแล้วมันก็เยอะ แทนที่จะถอยออกมาทบทวน ผมกลับเริ่มเทรดด้วยขนาดที่ใหญ่ขึ้นและมีความเชื่อมั่นน้อยลง โดยพื้นฐานแล้วแค่พยายามลบตัวเลขแดงบน P&L ของผม ผมฝืนเปิด long สองสามครั้งที่ไม่มีสัญญาณที่ดี เพิ่มขนาดการเทรด และสุดท้ายก็ขุดหลุมให้ตัวเองลึกกว่าเดิมมาก หากผมยอมรับการขาดทุนเริ่มต้นไปแล้ว มันเป็นสถานการณ์การเทรดแบบแก้แค้น (revenge trading) แบบคลาสสิก แต่ในตอนนั้น มันรู้สึกเหมือนเป็นความพยายามที่มีเหตุผลในการกู้คืน ตอนนี้ กฎเหล็กคือการหยุดเทรดหลังจากถึงขีดจำกัดการขาดทุนรายวันหรือรายสัปดาห์ ไม่ว่าการขาดทุนก่อนหน้านั้นจะเล็กน้อยหรือมากแค่ไหนก็ตาม