การจัดการกับข้อกำหนดด้านถิ่นที่อยู่ของข้อมูลทั่วโลกที่หลากหลายสำหรับ Fintechs
แปลอัตโนมัติจากต้นฉบับ · อ่านต้นฉบับ (English)
กำลังพิจารณาถึงภูมิทัศน์ที่ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ ของถิ่นที่อยู่ของข้อมูลสำหรับการดำเนินงานของฟินเทค โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพวกเราที่มุ่งหวังที่จะขยายไปทั่วโลก รู้สึกเหมือนว่าเขตอำนาจศาลหลักๆ ทุกแห่ง ตั้งแต่ EU ที่มี GDPR ไปจนถึงประเทศต่างๆ ในเอเชียและอเมริกาใต้ กำลังดำเนินการหรือเสริมสร้างข้อกำหนดเฉพาะของตนเองเกี่ยวกับสถานที่จัดเก็บและประมวลผลข้อมูลลูกค้า นี่ไม่ใช่แค่เรื่อง PII เท่านั้น แต่ยังขยายไปถึงข้อมูลธุรกรรม บันทึก KYC/KYB และแม้แต่บันทึกการดำเนินงานในบางกรณี
สำหรับฟินเทคที่กำลังเติบโต สิ่งนี้สร้างความท้าทายอย่างมาก คุณจะแยกโครงสร้างพื้นฐานของคุณตามภูมิภาคหรือไม่? คุณจะสร้างสถาปัตยกรรมข้อมูลหลายภูมิภาคที่กำหนดเส้นทางและจัดเก็บข้อมูลแบบไดนามิกตามแหล่งกำเนิดของผู้ใช้ ซึ่งเพิ่มความซับซ้อนและค่าใช้จ่ายอย่างมหาศาลหรือไม่? และคุณจะรักษาสมดุลระหว่างความต้องการจัดเก็บข้อมูลในท้องถิ่นเหล่านี้กับความต้องการมุมมองทั่วโลกที่เป็นหนึ่งเดียวสำหรับการตรวจสอบ AML/CFT และการตรวจจับการฉ้อโกงในการดำเนินงานทั้งหมดของคุณได้อย่างไร? รู้สึกเหมือนว่าเรากำลังสร้างโซลูชันเฉพาะทางอย่างต่อเนื่อง แทนที่จะใช้แนวทางที่เป็นมาตรฐาน ซึ่งจะเพิ่มค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานและความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบที่อาจเกิดขึ้น หากไม่ได้รับการจัดการอย่างพิถีพิถัน อยากรู้ว่าคนอื่นๆ ในห้องนี้กำลังจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรโดยไม่ทำให้งบประมาณบานปลายหรือกระทบต่อความสมบูรณ์ของกรอบการทำงานด้านความเสี่ยงทั่วโลกของพวกเขา