Quick Take: ศิลปะของการกำหนดขนาดสถานะ (ไม่ใช่แค่คณิตศาสตร์)
แปลอัตโนมัติจากต้นฉบับ · อ่านต้นฉบับ (English)
เอาล่ะทุกคน มาคุยกันเรื่องที่มักจะถูกมองข้ามไปบ่อยกว่าปกติในการเร่งรีบเพื่อหา moonshot ครั้งต่อไป: การกำหนดขนาดสถานะ คุณได้ยินเกี่ยวกับอัตราส่วนความเสี่ยงต่อผลตอบแทน คุณวางแผนจุดเข้าและออก แต่ถ้าคุณไม่ได้กำหนดขนาดสถานะอย่างถูกต้อง แผนการที่พิถีพิถันทั้งหมดนั้นอาจหายไปเร็วกว่าเหรียญมีมหลังจากทวีตของคนดัง
ลองคิดดูสิ: สมมติว่าคุณกำลังจับตาดู $CSPR ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 6.78 คุณได้ทำการวิเคราะห์แล้ว คุณคิดว่ามันมีโอกาสที่จะขึ้น แต่คุณก็ยอมรับจุดหยุดขาดทุนที่ถูกต้องประมาณ 6.00 นั่นคือความเสี่ยง 0.78 ต่อโทเค็น ตอนนี้ ถ้าพอร์ตโฟลิโอทั้งหมดของคุณมีมูลค่า $10,000 และคุณตัดสินใจที่จะทุ่ม $5,000 ให้กับ $CSPR เพราะคุณรู้สึกว่าตลาดจะขึ้น คุณกำลังเสี่ยง 50% ของเงินทุนของคุณในการเทรดเดียว ถ้าจุดหยุดขาดทุนนั้นถูกแตะ คุณเพิ่งทำลายครึ่งหนึ่งของบัญชีของคุณ ทันใดนั้น อัตราส่วนความเสี่ยงต่อผลตอบแทน 1:2 ที่คุณคำนวณไว้อย่างรอบคอบก็ไม่มีความหมายอะไรเลย เพราะขนาดของการขาดทุนนั้นร้ายแรง เป้าหมายของการกำหนดขนาดสถานะไม่ได้เป็นเพียงการจำกัดการขาดทุน ที่อาจเกิดขึ้น เท่านั้น แต่ยังเพื่อให้แน่ใจว่า เมื่อ คุณขาดทุน (และคุณจะขาดทุน เราทุกคนก็เป็นเช่นนั้น เว้นแต่คุณจะเป็นเทพเจ้าผู้สร้างตลาด) มันเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อย ไม่ใช่การตัดอวัยวะ เทรดเดอร์หลายคนตั้งเป้าที่จะเสี่ยง 1-2% ของเงินทุนทั้งหมดต่อการเทรด นี่ไม่ใช่แค่การสุ่มเลือก; มันเกี่ยวกับการเอาชีวิตรอดจากการขาดทุนและพร้อมที่จะใช้ประโยชน์จากผู้ชนะ อย่าปล่อยให้อัตตาหรือ FOMO กำหนดว่าคุณจะลงทุนเท่าไหร่ในเกมนี้ ตลาดไม่สนใจความรู้สึกของคุณ สนใจเพียงยอดเงินในบัญชีของคุณเท่านั้น