คำถามเกี่ยวกับการกำหนดขนาดสถานะสำหรับสินทรัพย์สภาพคล่องต่ำและการรักษากระจายความเสี่ยงของพอร์ตโฟลิโอ

ผมพยายามปรับปรุงกรอบการบริหารความเสี่ยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องรับมือกับสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องต่ำ เช่น การจัดสรรหุ้นนอกตลาดบางประเภท หรือแม้แต่การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์เฉพาะกลุ่มบางอย่าง แม้ว่าผมจะเข้าใจหลักการทั่วไปของการกำหนดขนาดสถานะโดยอิงจากความผันผวนของพอร์ตโฟลิโอและความเสี่ยงของสินทรัพย์แต่ละรายการ แต่ผมพบว่ามันยากที่จะนำมาประยุกต์ใช้อย่างแข็งแกร่งเมื่อสภาพคล่องในการขายไม่ได้รับการรับประกัน หรือราคาตลาดไม่บ่อยนัก คนอื่นๆ ที่นี่มีแนวทางในการกำหนดขนาดสถานะสำหรับการลงทุนที่มีสภาพคล่องต่ำเหล่านี้อย่างไร ในขณะที่ยังคงมั่นใจว่าพอร์ตโฟลิโอโดยรวมยังคงมีการกระจายความเสี่ยงอย่างเพียงพอ และไม่เอียงไปในสัดส่วนที่มากเกินไปหากสินทรัพย์ที่ซื้อขายได้น้อยเหล่านี้มีผลงานต่ำกว่าที่คาดไว้อย่างมีนัยสำคัญ?