เกี่ยวกับการ 'ตาย' ของการวิเคราะห์ทางเทคนิคในตลาดสินค้าโภคภัณฑ์

ช่วงนี้เห็นคนพูดถึงกันเยอะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการแกว่งตัวอย่างรุนแรงในตลาดพลังงานและสินค้าเกษตร ว่าการวิเคราะห์ทางเทคนิคแบบคลาสสิกนั้นตายไปแล้ว หรืออย่างน้อยก็มีความเกี่ยวข้องน้อยกว่าปัจจัยพื้นฐานล้วนๆ สำหรับตลาดเหล่านี้ ข้อโต้แย้งมักจะสรุปได้ว่า: เหตุการณ์มหภาค เช่น ความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ หรือการหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทาน สร้างการเคลื่อนไหวที่ขับเคลื่อนด้วยข่าวสารขนาดใหญ่มาก จนตัวบ่งชี้หรือแม้แต่รูปแบบราคาพื้นฐานก็ถูกครอบงำไปหมด แม้ว่าผมจะเห็นด้วยว่าปัจจัยพื้นฐานขับเคลื่อนทิศทาง ระยะยาว ในสินค้าโภคภัณฑ์อย่างรุนแรงกว่า เช่น $RBLX ที่ 36.67 (ซึ่งขับเคลื่อนด้วยความรู้สึกมากกว่า) แต่ผมคิดว่าการละทิ้งเทคนิคทั้งหมดเป็นความผิดพลาด แม้ในตลาดที่มีความผันผวน ระดับราคาก็ยังคงมีความสำคัญ กระแสคำสั่งซื้อขายก็ยังคงทิ้งร่องรอยไว้ และจิตวิทยาของมนุษย์ก็ยังคงสร้างรูปแบบบนกราฟ มันไม่ใช่เรื่องของการทำนายสงครามครั้งต่อไป แต่เป็นการจัดการความเสี่ยงรอบพฤติกรรมราคาที่สังเกตได้ ผมเข้าใจผิดไปหรือเปล่า? อยากฟังความคิดเห็นที่แตกต่างจริงๆ