การล่อลวงของการถัวเฉลี่ยขาลงในสถานะ CFD ที่ขาดทุน

ผมอยากจะแบ่งปันบทเรียนที่ได้เรียนรู้ หรืออาจจะเรียนรู้ซ้ำอีกครั้ง จากเมื่อไม่กี่เดือนก่อนที่กระทบผมอย่างหนัก มันเกี่ยวข้องกับสถานะ CFD ในกลุ่มหุ้นยุโรปที่กำลังอ่อนแอ การเข้าซื้อครั้งแรกของผมค่อนข้างดี โดยอิงจากตัวชี้วัดทางเทคนิคบางอย่างและการอ่านความรู้สึกของตลาดโดยรวม อย่างไรก็ตาม ตลาดยังคงลดลงเรื่อยๆ และแทนที่จะยอมรับจุดตัดขาดทุนเริ่มต้น ผมก็เริ่มถัวเฉลี่ยขาลง

ตรรกะในหัวของผมนั้นเรียบง่าย เกือบจะน่าเชื่อถือ: ตลาดขายมากเกินไป การฟื้นตัวกำลังจะมาถึง และการเพิ่มที่ราคาต่ำลง จะช่วยลดต้นทุนเฉลี่ยของผมได้อย่างมาก ปัญหาคือ "กำลังจะมาถึง" ไม่เคยมาถึงเมื่อผมต้องการ ผมลงเอยด้วยการสร้างสถานะที่ใหญ่กว่าแผนการบริหารความเสี่ยงของผมมาก ซึ่งเท่ากับเป็นการเพิ่มเดิมพันในสิ่งที่กำลังขาดทุน เมื่อการฟื้นตัวเกิดขึ้นในที่สุด มันก็ไม่เพียงพอที่จะครอบคลุมการขาดทุนสะสมจากการเข้าซื้อที่ใหญ่กว่าก่อนหน้านี้ การขาดทุนที่จัดการได้ในตอนแรกกลายเป็นจำนวนมาก มันเป็นกรณีคลาสสิกของการหวังว่าตลาดจะยืนยันอคติของผม แทนที่จะเคารพทิศทางของมัน ตอนนี้กฎของผมเข้มงวดขึ้นมาก: เมื่อจุดตัดขาดทุนเริ่มต้นถูกแตะ การเทรดนั้นก็จบลง ไม่มีการถัวเฉลี่ยขาลง ไม่มีการพยายามรับมีดที่กำลังตกลงมาเพียงเพื่อ 'ปรับปรุง' ค่าเฉลี่ย ตัดขาดและหาการตั้งค่าใหม่ที่สะอาดกว่าจะดีกว่า